Cebcalar..

dün akşamüstü arabada:
Deniz: anne baaaakk oooomaan.. (şeker fabrikasının önünden geçerken)
Anne: aaa evet annecim bir sürü ağaç var dii mi?
Deniz: anne ooooddaaa billleeerr, aslaanlaayyy, beeee mamumnlar yaşaaaayy ..
anne : evet annecim.. filler, aslanlar ve maymunlar yaşar..
denz: bassskkaaa.. ayıyaaayy.. baskaaa?
Anne: yılanlar, kuşlar.. ( vs diye uzar muhabbet.. daha da uzamasın belki konuyu değiştiririm düşüncesiyle sabah kahvaltı yaparken izlediğimiz zebra konulu belgeseli de hatırlatmak adına)
zebralar yaşar bir de annecim..
Deniz: cebcaalaarr.. baskaaa?
Baba: yok be babacım zebralar ormanda yaşamaz..
Deniz: yaşayyyy. yaşayy baba yaşaaayy..
Baba: neden ormanda yaşasın babacım zebralar?
(cevap gecikmez)
Deniz: cüünncüüü... cebcalar ot yey.. beeee oymandaaa bicürü ot vaydır..
Anne ve Baba: o.o   o.o

işin en güzel yanı da bu işte.. sizi nerede ve ne zaman ve nasıl şaşırttıklarına bi bakın.. tek yapmanız gereken biraz sohbet etmek onlarla.. sabırla ve dikkatli bir şekilde.. söyledikleri ve yaptıkları her şeyi kaydetmek elbette mümkün değil.. ama aralarından unutulmaz olanları seçip not alabilirsiniz.. hatta örnekleri var; daha yetenekliyseniz yaşananları öyküleştrebilir, resimleyebilir hatta senaryolaştırabilirsiniz bile.. ne yazık ki ben o kadar yetenekli değilim.. hele de balık hafızalı olduğum gerçeğini de göz önünde bulundurursak elimden gelen sadece anlık notlar almak..

Hamiş: Ormanlar, içindeki çeşit çeşit bitki, çiçek, ağaç ve çeşit çeşit hayvanla çok özeldir.. ve onlar çocukların ve her daim çocuk kalabilenlerindir.. Orman asla sadece orman değildir..