artık kısa cümleler kuruyorum..

bir kere akla düşmeye görsün bizim ailede.. illa olur oldurulur zorlar, imkansızlar ve dahi uygunsuzlar.. yani bende de mevcut 'ha bi bu eksikti' geni.. blog yazıcılığı da (terminolojiye yabancıyım idare edin) böyle hevesken ideale dönüşmüş bir başka girişim benim için.. daha önce birkaç deneme, bi hayli heyecan ve bolca hüsranla sonuçlanmış bloglarım oldu (bloglarım diyorum da aslında bir blog ama araya giren onca zamandan dolayı her bir geri dönüşte farklı ben). bunun farklı olup olmayacağından emin değilim zira başladığı işi yarım bırakmak, ziyadesiyle sıkılmak, ya da aaaa aklıma bişey geldi dur onu da deneyim de genlerimde var..

bu bir konsept bloğu olmayacak, gelip bi zahmet göz atanlar acaba şimdi neyden bahsetmiş diye merak etmeyeceklerse zannediyorum bir daha uğramayacaklardır. olur da ziyaretçiler yazılmışsa okurum bi dal diyenlerden olursa şimdiden söyleyim bu blog 1000 kayda ulaştığında kendi kendini imha edecektir.  her bir kayıt katlanmış bir turna olacak ve bin turnaya ulaştığımda dileğim gerçekleşecek.. (dileğimin ne olduğunu  o gün geldiğinde hala unutmamış olursam söylerim.. unutkanlık bi gen değil tamamen bana özgü) o gün geldiğinde diyorum çünkü takdir edersiniz ki her gün bir yazı bile yazsam neredeyse üç yıla ihtiyacım var turnadan yazılarımın bine tamamlanmasına ki üşengeçlik benim genlerimde var.. 

neden durdum durdum da bugün tekrar yazmaya karar verdim peki bloğuma? çünkü her ne kadar kısa cümleler kurma kıvamına gelememiş olsam da, ilham perisi bi arkadaşımın doğum günüydü dün.. yazmaktan bahsederken, yazarken ve yazmayı düşünürken aklıma ilk gelenlerden biri.. daha fazla geç kalmadan kutlayayım doğum gününü.. iyi ki doğdun.. :)